STANDARD 1

 STWORZENIEIZACHOWANIEBEZPIECZNEGOŚRODOWISKA W PARAFII

•      Wparafii zostałopracowanyiwprowadzonywżyciewewnętrznydokument,wktórymzawartajestpolitykaochronyprzebywającychtamdzieci iosóbdorosłychzgodniezobowiązującymistandardamiwyznaczonymizarówno przez dokumenty państwowe (Ustawę o zmianie ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczyorazinnychustawzdn.28lipca2023r.–tzw.„UstawaKamilka”),jak
i wskazania wynikające z Wytycznych Kościoła katolickiego w Polsce.

•  Wprzygotowaniuwewnętrznegodokumentuuczestniczązaangażowaniświeccy, a także dzieci.

•  WparafiidziałaZespółds.Prewencji(patrz.:Standard2).

•  Politykaochronydotyczyszczegółowychzasadbezpieczeństwaisposobówochrony przebywających tam dzieci i bezbronnych dorosłych, czyli:

urekrutacjipersoneluiosóbzaangażowanychduszpasterskowparafii;

ubezpiecznych relacji pomiędzy dorosłymi zatrudnionymi i pomagającymi duszpastersko w parafii a dziećmi i bezbronnymi dorosłymi;

u  bezpiecznychrelacjipomiędzyrówieśnikami;

u  bezpiecznegokorzystaniazInternetuimediówelektronicznych;

u  zasadyochronywizerunkuidanychosobowych;

usposobu reagowania w parafii na przypadki podejrzenia, że dziecko doświadczaprzemocyfizycznej,psychicznejczyseksualnejizasadprowadzeniarejestru interwencji (Załącznik 3);

u pomocyosobompokrzywdzonym.

•  Standardyochronysądostępnewparafiiipodanedopublicznejwiadomości (na stronie internetowej w całości, oraz w wersji skróconej dla małoletnich wywieszone w widocznym miejscu, np. w gablocie parafialnej, w salkach parafii).

              STANDARD 2

WERYFIKACJA, DELEGOWANIE I EDUKACJA KAPŁANÓW,OSÓBKONSEKROWANYCHIŚWIECKICHPRACUJĄCYCHZDZIEĆMI I Z OSOBAMI BEZBRONNYMI W PARAFII

1.   Obowiązkiproboszcza(Załączniki1i2)

•  Doobowiązkówproboszczanależywdrażaniewżyciestandardówochronyprzed przemocą.

•  Zaniezastosowaniesiędostandardówodpowiedzialnośćpersonalnieponosiproboszcz parafii, również wobec prawa.

•  O każdej osobie zaangażowanej w parafii i mającej kontakt z dziećmi w obszarze związanym z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem poradpsychologicznych,rozwojemduchowym,uprawianiemsportulubrealizacją innych zainteresowań przez dzieci, lub z opieką nad dziećmi proboszcz uzyskuje danezRejestruSprawcówPrzestępstwnaTleSeksualnym.

•  Dodatkowo, przed nawiązaniem stosunku pracy lub przed dopuszczeniem osoby do działalności (np. wolontariackiej) związanej z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiemsportulubrealizacjąinnychzainteresowańprzezdzieci,lubzopiekąnad nimiproboszczmaobowiązekuzyskaniaodtejosobyinformacjizKrajowegoRejestruKarnegowzakresieprzestępstwokreślonychwrozdz.XIXk.k.(przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu) i XXV k.k. (przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajowości) oraz w zakresie art. 189a k.k. (handel ludźmi), art. 207 k.k. (znęcanie się nad osobą najbliższą lub pozostającą w stosunku zależności) oraz przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

•  Jeśli parafia zatrudnia firmy z zewnątrz lub udostępnia pomieszczenia podmiotom zewnętrznym, a ich działalność nie obejmuje kontaktu z dziećmi jw., należy po pierwsze: zadbać o to, aby dzieci faktycznie nie przebywały same w obecności osóbzzewnątrz,podrugiewskazanejest,abyosobytelubzarządcępodmiotuzewnętrznego zapoznać z standardami ochrony dzieci i przyjąć od nich oświadczenie z Załącznika 2.

•  Proboszcz parafii powołuje Zespół ds. Prewencji. W jego skład wchodzą: osoba odpowiedzialnazastandardyochronydzieci,osobazaufanaorazosobaodpowiedzialna za interwencję.

u  Osoba odpowiedzialna za standardy troszczy się o to, aby standardy były w parafiiznane,wdrażaneiprzestrzegane.Każdaodrębnagrupaparafialna,np.ministranci,możewyznaczyćwłasnątakąosobę.

    u  Osobazaufanapowołanajestdoprzyjmowaniazgłoszeńwprzypadkunaruszeniastandardówlubzaistnieniaincydentówprzemocy.Musitobyćosoba faktycznie budząca zaufanie, odpowiednio przygotowana oraz posiadająca tzw. kompetencje miękkie, predysponujące ją do kontaktu z osobami skrzywdzonymi. Nie może ona na własną rękę podejmować działań służących wyjaśnieniupodejrzeńizarzutówlubweryfikacjizgłaszanychfaktów. W poważnych wypadkach (nadużycia seksualne), zgłasza się do  Delegata Diecezjalnego ds. ochrony małoletnich; Współpracuje również ściśle z osobą odpowiedzialną za interwencję. Osoby te zobowiązane są do zachowaniapoufności(Załącznik4).

u    Zzasadyosobąodpowiedzialnązainterwencjęwprzypadkupodejrzenialub zaistnienia przemocy jest zarządca placówki, czyli w tym wypadku proboszcz parafii, który może jednak delegować do tego zadania kompetentną osobę.

       Osoby powyższe tworzą wraz z proboszczem Zespół ds. Prewencji i ściśle z sobą współpracują. Wskazane jest, aby były to świeckie osoby cieszące się zaufaniem, odpowiednio przeszkolone i kompetentne (patrz: Standard 8), które będą wiedziały, jakie działania w danej sytuacji są stosowne i konieczne. Nie mogą to być osoby uwikłane w lojalność środowiskową lub w konflikcie interesów.

W sytuacji, gdy nie ma możliwości powołania całego zespołu, należy powołać przynajmniej jedną osobę, która będzie łączyła powyższe funkcje.

Zespół ten współpracuje również z osobami odpowiedzialnymi w diecezji za prewencję oraz z delegatem ds. ochrony dzieci i młodzieży.

Wszelka działalność dotycząca ochrony oraz interwencji i pomocy musi być dokumentowana. Wpisów w rejestrze zdarzeń dokonują osoby bezpośrednio zaangażowane w daną aktywność (zazwyczaj osoba zaufana oraz/lub osoba odpowiedzialna za interwencję), ale za bezpieczne przechowywanie notatek odpowiedzialny jest proboszcz. Rejestr (Załącznik nr 3) prowadzi się zgodnie z zasadami ochrony danych wrażliwych. Notatką taką posługujemy się w działaniach interwencyjnych (np. przy zgłoszeniu do prokuratury).

2. Obowiązki duszpasterzy dzieci

Duszpasterze dzieci powinni:

•  czuwaćnadwłasnądojrzałościąemocjonalną,psychiczną,duchową;

•  starać się o dobór żywo wierzących, rzetelnych, zweryfikowanych i odpowiednio przeszkolonych osób do pełnienia funkcji animatorów, wychowawców itd.;

•  wspierać dzieci w ich rozwoju ku dojrzałości;

•  dbaćorespektowaniezasadkultury(wobecdzieciimiędzy nimi);

•  czuwaćnadrównymtraktowaniemwszystkichdzieci,zuwzględnieniemichszczególnych potrzeb i osobistych uwarunkowań;

•  dbaćoprzestrzeganieprawadonienaruszalnościcielesneji prywatności;

•  organizowaćdziałaniaduszpasterskiewmiejscachbezpiecznych;

•  utrzymywaćmożliwieżywyitransparentnykontaktzrodzicamidzieci;

•  dbaćoprzestrzeganiezasadprywatnościiochronywizerunkuorazdanychosobowych dzieci (Załącznik 5). 

              STANDARD 3

SPOSÓBREAGOWANIANAOSKARŻENIALUBNIEWŁAŚCIWE ZACHOWANIA

•  Wprzypadkachprzemocyfizycznejbądźseksualnej,gdysprawcąjestosobadorosłalubdziecko,należyzgłosićtenfaktzgodniezprawemdoorganówściganialub / i do delegata właściwej instytucji kościelnej.

•  Gdy sprawa dotyczy niewłaściwego zachowania osób świeckich zatrudnionychwparafiibądźwolontariuszy,sprawęnależyzbadaćipodjąćadekwatnekroki wzależnościodtego,czegodotyczyłotozachowanie.Każdorazowonależypodjąć z tą osobą rozmowę i jeśli zajdzie taka potrzeba, to okresowo lub stale wycofać ją
z pracy duszpasterskiej.

•  Jeśli niewłaściwe zachowanie dotyczy dziecka, należy o tym zawiadomić jego rodziców i wraz z nimi podjąć odpowiednie działania.

•  Jeśli sprawa dotyczy niewłaściwych zachowań dzieci wobec siebie nawzajem, należyniezwłoczniezawiadomićrodzicówdzieciiwrazznimipodjąćodpowiednie działania.

•  Osobaodpowiedzialnazaprzyjmowaniezgłoszeńwspółpracujezproboszczem i diecezjalnym delegatem ds. ochrony dzieci i młodzieży.

•  Każda informacja o niewłaściwym zachowaniu powinna być traktowana poważnie, gdyż jest działaniem prewencyjnym.

•  Jeśli jakakolwiek osoba dorosła zaangażowana w pracę duszpasterską w parafii dowiesięoddziecka,żedoświadczaonoprzemocy,automatyczniemaobowiązek zastosowaniasiędoart.304k.p.k.mówiącegootym,żekażdy,ktodowiesięopopełnieniuprzestępstwaściganegozurzędu,maspołecznyobowiązekzawiadomić o tym prokuratora lub policję. 

             STANDARD 4

ZAPEWNIENIEOPIEKIIWSPARCIAOSOBOMSKRZYWDZONYM

•  Każda osoba, która mówi o doświadczanej przez siebie krzywdzie, winna zostać przyjęta z szacunkiem i uważnie wysłuchana.

•  Osobaskrzywdzonapowinnaotrzymaćinformacjęomożliwychformachpomocy, z której może skorzystać na terenie parafii lub poza nią.

•  W sytuacji, gdy osoba wskazana jako sprawca jest kapłanem lub inną osobą zaangażowaną w parafii, należy jak najszybciej zapewnić bezpieczeństwo osobie skrzywdzonej (np. przez niedopuszczanie do niej osoby wskazanej lub podejrzanejokrzywdę).Następnienależyjejudzielićpomocy,jakiejpotrzebuje.Osobyposzkodowane nie powinny być obarczane kosztami udzielanej im pomocy.

•  Troska duszpasterska wobec osoby skrzywdzonej i jej bliskich polega przede wszystkimnażyczliwymwysłuchaniuipomocywodbudowaniujejwięzizBogiem izaufaniadoKościoła.Organizowanajestwporozumieniuzdiecezjalnymduszpasterzem ds. pomocy ofiarom wykorzystania seksualnego, ich rodzinom i wspólnotom kościelnym.

•  Jeśliosobaskrzywdzonanależaładojakiejśgrupyparafialnej,równieżinniuczestnicytejgrupypowinniotrzymaćpomocduszpasterskąiewentualniepsychologiczną.

•  Jeśli osobą skrzywdzoną jest dziecko, pomoc powinna otrzymać również jego rodzina.

•  Parafianie powinni być we właściwy sposób poinformowani o tym, co się wydarzyło,orazotrzymaćstosownąpomoc.Należyprzytymzachowaćzasadęochrony dobrego imienia osoby skrzywdzonej.

•  Jeśli zgłoszenie dotyczy przestępstwa określonego w prawie karnym i/lub kanonicznym, osoba przyjmująca zgłoszenie kontaktuje się z diecezjalnym Delegatem i postępuje zgodnie z procedurami zawartymi w Wytycznych KEP.

•  Jeślizgłoszeniedotyczyinnejkrzywdyczyniewłaściwegozachowania,osobazgłaszająca otrzymuje informację o podjętych w sprawie krokach.

•  Wszelkie działania i uzyskane informacje objęte są zasadą poufności, ale osoby skrzywdzonej nie wolno zobowiązywać do zachowania tajemnicy.

                           STANDARD 5

                        SPOSÓBPOSTĘPOWANIAZ PODEJRZANYMI  O  WYKORZYSTANIE SEKSUALNE I PRZEMOC

•  Do parafii mogą należeć osoby, które są oskarżone o różne przestępstwa bądź mają wyrok w zawieszeniu, lub też wróciły do środowiska po odbytym wyroku. Nie powinny one pracować z dziećmi, natomiast powinny zostać objęte pomocą duszpasterską.

•  Wsytuacji,gdypodejrzanymluboskarżonymjestdziecko,należywspółpracować zjegorodzicamilubopiekunamiprawnymiwtakimzakresie,wjakimjesttomożliwe i potrzebne. Ich również dobrze jest otoczyć opieką duszpasterską.

•  W sytuacji, gdy osobą podejrzaną lub oskarżoną jest kapłan lub osoba konsekrowana,należyzastosowaćsiędowskazańuzyskanychodbiskupamiejscalubprzełożonych. W sytuacji, gdy podejrzenie lub oskarżenie dotyczy proboszcza, osoba odpowiedzialna w parafii za interwencję zgłasza sprawę bezpośrednio do diecezjalnego delegata ds. ochrony dzieci i młodzieży. Wobec takiej osoby powzięte zostają kroki przewidziane przez Wytyczne KEP.

•  Gdy osobą podejrzaną lub oskarżoną jest świecki pracownik lub wolontariusz parafialny, należy odsunąć taką osobę od podejmowanej pracy związanej z kontaktem z dziećmi na czas wyjaśnienia sprawy lub do czasu decyzji prokuratury oraz objąć ją stosowną opieką (psychologiczną, duszpasterską).

•  W procesie wyjaśniania sprawy oraz w podawaniu informacji należy również zadbać o zachowanie ochrony dobrego imienia domniemanego sprawcy.

•  Wprzypadkuzaistnieniafałszywegooskarżenia,jeślizarzutyniezostanąpotwierdzone, a oskarżenie znane było osobom postronnym, należy przekazać im informację o niewinności oskarżonego w formie komunikatu biskupa miejsca.

STANDARD 6 

ZASADYCHRONIĄCEWOBSZARZEPARAFIALNYM

6.1.              Zasady chroniące dotyczące dzieci (granice zachowań)

Dzieckiem jest osoba, która nie ukończyła 18. roku życia. Dziecko, rozwijając się, konstytuuje siebie jako osobę.Potrzebuje do tego opieki, troski, serdeczności, kształcenia i wychowania. Dzieje się to w rodzinie, ale również poprzez relacje z autorytetami oraz wartościami przekazywanymi w środowisku rówieśniczym i wychowawczym. Wszelkie oddziaływanie wychowawcze zawsze musi się dokonywać z poszanowaniem woli rodziców bądź prawnych opiekunów. Wprawdzie niemożliwe jest stworzenie wyczerpującej listy zachowań niepożądanych,ani też wskazanie precyzyjnych granic wszystkich zachowań, należy jednak kierować się poniższymi wskazówkami oraz roztropnością i wrażliwością ewangeliczną.

Zasady te dotyczą nie tylko relacji dorosły – dziecko, ale również relacji pomiędzy dziećmi (Załącznik 5) i należy je z nimi zapoznać.

Zasady chroniące w kontakcie bezpośrednim

 •  Wszystkie spotkania z dziećmi na terenie parafii powinny być organizowane w miejscach oficjalnych, ogólnodostępnych i do tego przygotowanych.

•  Nie można przebywać z dzieckiem sam na sam w warunkach odizolowanych. Jeżeli dobro dziecka wymaga indywidualnego spotkania, nie może się ono odbywać w sekrecie (zalecane powiadomienie rodziców lub przełożonego) i w warunkachodizolowanych.Osoba przeprowadzająca spotkanie powinna zatroszczyć się o transparentność (np. przeszklone lub uchylone drzwi pomieszczenia, które nie mogą być zamknięte na klucz, obecnośći nnych osób w bezpośrednim pobliżu, powiadomienie innych osób o spotkaniuitp.).Indywidualnych spotkań z dziećmi nie wolno w nieroztropny sposób mnożyć ani przedłużać. Spotkania takie nie powinny odbywać się w późnych godzinach wieczornych (po godz. 20.00 lub nocą).

•  Kontakt z małoletnimi telefoniczny lub przez media społecznościowe jest dozwolony tylko za zgodą rodziców (opiekunów prawnych) i tylko na wspólnej „grupie”; niedozwolony i niepotrzebny jest kontakt indywidualny i prywatny bez wiedzy rodziców; nie wypada kontaktować się bezpośrednio z małoletnimi po godz. 20.00 lub nocą.

•  Dzieci nie mogą przebywać w parafialnych pomieszczeniach mieszkalnych bez wiedzy i zgody rodzica lub opiekuna prawnego. Nie powinny też towarzyszyć duszpasterzom w miejscach lub w sprawach niezwiązanych ze sprawowaniem posługi lub formacją.

•  Dziecipowinnyzawszepozostawaćpodopiekąosobydorosłej.Podczaspełnienia funkcji wychowawczych opiekunowie nie mogą pozostawać pod wpływem alkoholu lub substancji psychoaktywnych ani przyjmować ich w obecności dzieci.

•  Dzieci na terenie parafii nie mogą przebywać pod wyłączną opieką innego dziecka, chyba że inaczej stanowią regulaminy religijnych ruchów duszpasterstwa pozaparafialnego, np. Ruchu Światło-Życie czy KSM, w tym wypadku stosuje się standardy opracowane przez te grupy.Osoby te powinny być odpowiednio uformowane, przygotowane i pełnić posługę pod okiem dorosłych.

•  Jeśli spotkania formacyjne,np.przygotowanie do bierzmowania, odbywająsię w domach wybranych rodzin, również muszą być przeprowadzane w grupie, nigdy indywidualnie; nie wolno odwiedzać małoletnich w ich domach bez wiedzy rodziców lub opiekunów.

•  W prywatne życie dziecka wolno ingerować tylko w takim wymiarze, w jakim wymaga tego konkretny problem.

•  Zakazuje się przewożenia dzieci prywatnymi samochodami, zwłaszcza w pojedynkę, bez wiedzy i zgody rodziców lub opiekunów prawnych.

•  Niestosowne jest skracanie dystansu przez przechodzenie na „ty” osoby dorosłejz dzieckiem.

•  Wszyscy mają prawo do bycia traktowanymi z jednakową troską. Nie wolno faworyzować pojedynczych osób i nie ma znaczenia czy czyni się to poprzez słowa czy gesty. Zakazane są jakiekolwiek przejawy uwodzenia (grooming), którego przejawem może być: nadmierne obdarzanie uwagą, komplementowanie, wyróżnianie, obdarowywanie Małoletniego.

•  W przypadku konieczności podjęcia rozmów na temat seksualności należy wykazać się delikatnością i roztropnie rozeznać, czy takiej rozmowy nie powinien przeprowadzić specjalista.

•  W obecności dzieci nie wolno wypowiadać treści i żartów o podtekście seksualnym. Zabronione jest prezentowanie dzieciom treści obscenicznych, erotycznych, pornograficznych lub mających podtekst seksualny, zawierających sceny brutalnej przemocy bądź nieodpowiednich do wieku i wrażliwości odbiorców w jakikolwiek sposób i za pomocą jakiegokolwiek urządzenia.

•  Niedozwolone jest stosowanie przemocy fizycznej oraz psychicznej, takiej jak:poniżanie, upokarzanie, ośmieszanie, dokuczanie, szykanowane, znęcanie sięi tp., zarówno w bezpośrednich kontaktach, jak i za pośrednictwem mediów społecznościowych.

•  Niedopuszczalne są wszelkiego rodzaju nadużycia duchowe (w obszarze spowiedzi, poradnictwa duchowego itp.).

•  Każdy przypadek przemocy fizycznej, psychicznej (emocjonalnej) czy seksualnej pomiędzy dziećmi wymaga natychmiastowej reakcji ze strony opiekunów.

•  Nie wolno dotykać dzieci wbrew ich woli ani w sposób nieadekwatny do relacji duszpasterskich lub wychowawczych.

Zachowania niedozwolone:

•  wszelkieformyokazywanianiechcianej czułości;

•  dotykaniepiersi,pośladków,genitaliówiinnychmiejscchoćbyprzezodzież;

•  pocałunki;

•  mocneizamykająceuściski,uniemożliwiająceprzerwaniekontaktu;

•  klepanie po pośladkach, udach, kolanach, głowie;

•  łaskotanielubmocowaniesięwdużejbliskościcielesnej;

•  masaże;

•  sadzanie na kolanach;

•  kładzeniesię lubspanie obok;

•  ocieranie się;

•  seksualizacja i seksizm;

•  różneformyponiżaniaorazmobbing;

•  używaniewulgaryzmów oraz krzyk i podnoszenie głosu na małoletnich

                     •  nie wolno robić zdjęć dzieciom lub je filmować bez ich zgody. Nie wolno upubliczniać zdjęć, filmów z udziałem dzieci bez pisemnej zgody ich                              rodziców lub opiekunów prawnych, z wyjątkiem zdjęć dużych grup w miejscachpublicznych w związku z informowaniem o wydarzeniach;

                     •  zabrania się częstowania dzieci tytoniem, alkoholem i innymi substancjami psychoaktywnymi, posiadania środków niedozwolonych przez prawo.  Nie wolno również tolerować ich posiadania oraz zażywania przez dzieci.

Zachowania właściwe w naszym kręgu kulturowym:

•  uściskdłonilubdelikatneobjęcie,przytulenie,pocałunekw policzek;

                     •  delikatne poklepanie po ramionach lub plecach jako wyraz akceptacji wsparcia, pocieszenia;

•  błogosławieństwo, dotyk ramion,rąk czy barku jako wyraz bliskości;

•  trzymaniesięzaręcewczasienp.zabawylubdlauspokojeniawzburzenia emocjonalnego;

•  trzymanie za ręce dzieci w czasie spaceru;

•  siadanie w pobliżu małych dzieci;

•  podnoszenielubtrzymanie na rękach dziecido ok. 3. roku życia;

•  przytulanieibranienakolanamałychdziecizazgodąichrodzicówinajlepiejwich obecności.

Zasady ochrony dotyczące wyjazdów

Zachęcasiędopełnejtransparentnościworganizowaniuspotkańzdziećmi.Napoczątku roku formacyjnego w parafii należy:

•  zapoznać rodziców lub opiekunów prawnych dzieci z harmonogramem prowadzonych spotkań;

•  zadbaćowyrażenieprzeznichzgodywformiepisemnejnaudziałw spotkaniach;

•  ustalićzasadyodbiorudzieci;

•  ustalićzasadykomunikacjielektronicznejzdziećmi;

•  wszystkie formy zorganizowanego czasu, a w sposób szczególny wypoczynku dzieci powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa;

•  na wyjazdy grupowe należy uzyskać pisemną zgodę rodziców lub opiekunów prawnych, po uprzednim zapoznaniu ich z ramowym planem działania i zasadami jego organizacji (regulaminem). Podczas wyjazdu rodzice lub opiekunowie prawni mają prawo do kontaktu ze swoim dzieckiem oraz z jego opiekunem;

•  na początku wycieczki wychowawcy mają obowiązek zapoznać uczestników z obowiązującymi podczas niej zasadami i regulaminem;

•  podczaswyjazdówparafialnychopiekunowieniepowinninocowaćwtymsamym pomieszczeniu co podopieczni. W sytuacji szczególnej, wymagającej od opiekuna pozostania w nocy w pomieszczeniu z wychowankiem, powinien on o tym fakcie zawiadomićinnąosobędorosłą,kierownikawyjazduoraz,jeślitomożliwe,rodzica lub opiekuna prawnego wychowanka. Jeśli wyjazd przewiduje noclegi zbiorowe, organizator zawiera informację na ten temat w regulaminie. Szczególnie zadbać należy o ochronę dzieci w toaletach, łazienkach, przebieralniach czy szatniach;

•  nikt nie może wyręczać dzieci i młodzieży ani pomagać im w czynnościach natury osobistej (toaleta, mycie się, przebieranie itp.), o ile są oni w stanie wykonać te czynności samodzielnie. Jeżeli sami wychowankowie ze względu na wiek albo własne ograniczenia nie są w stanie wykonać tych czynności, pomocy z reguły powinni udzielać świeccy wychowawcy, najlepiej tej samej płci.

Zasady ochrony dotyczące kontaktów przez media oraz udostępniania z Internetu

•  Jeśli Parafia zapewnia dzieciom dostęp do Internetu, to powinna wdrożyć środki bezpieczeństwa uniemożliwiające dostęp do treści stanowiących zagrożenie dla ich prawidłowego rozwoju. Na urządzeniach umożliwiających dostęp do Internetu powinno być zainstalowane i aktualizowane oprogramowanie filtrujące treści, zaś korzystanie z Internetu powinno być monitorowane przez wyznaczoną osobę przynajmniej w sposób umożliwiający ustalenie, kto, kiedy i z jakich treści korzystał(np.indywidualnekontadlawszystkichużytkowników).Szczegółowezasady korzystania z Internetu powinny być zawarte w stosownym regulaminie;

•  niezależnie od wieku czy statusu danego internauty niedozwolone jest korzystanie w Internecie na terenie danej placówki z treści sprzecznych z zasadami etyki i moralności chrześcijańskiej.

•  podopieczni nie powinni bez kontroli korzystać z ogólnodostępnych, a tym bardziej prywatnych komputerów ich opiekunów (świeckich i duchownych), a jeśli to czynią, to należy kontrolować czy podejmowane tam czynności i przeglądane treści nie są dla którejś ze stron niebezpieczne lub niezgodne z prawem

6.2.              Zasady chroniące dotyczące wszystkich, również dorosłych

•  Sakramentpokutyipojednania,atakżespotkaniazwiązaneztowarzyszeniemduchowympowinnyodbywaćsięwmiejscachdotegowyznaczonych(konfesjonałlub miejsce osobne, ale widoczne). Jeśli nie można zachować tej zasady (np. w czasie wakacji,pielgrzymkiczyprzyspowiedziosobychorejlubzniepełnosprawnością), należy zadbać o to, by spowiednik i penitent byli dostępni (drzwi pomieszczenia nie mogą być zamknięte na klucz) lub widoczni dla innych osób (np. przeszklenia w drzwiach, uchylone drzwi do pomieszczenia). Niedopuszczalne jest spowiadanie lub tzw. rozmowy duchowe w pokojach prywatnych.

•  Podczas Mszy świętych połączonych z modlitwą wstawienniczą o uzdrowienie należyzadbaćoto,abymodlitwatakaodbywałasięprzygłównymołtarzu,wmiejscach godnych, widocznych, centralnych, a nie w różnych „zaułkach”, przyciemnionych pomieszczeniach itp.

•  Zalecasię,abyodwiedzinychorych(dotyczyksiężyoraz nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej iwolontariuszy) odbywałysięwobecnościosobytrzeciej(kogośzrodziny,zsąsiedztwa,osobyposługującej w parafii).

•  Do udziału w wizytach duszpasterskich (kolęda) należy zapraszać tylko takie osoby (służba liturgiczna, organista, zakrystianin, kościelny), które wykazują się odpowiednią dojrzałością, np. w obszarze zachowania dyskrecji. Zapraszając do tej posługi ministrantów należy uzyskać zgodę rodziców i zapoznać ich z tą zasadą; nie wolno zostawiać ministrantów bez opieki, ani z osobami postronnymi, nie zweryfikowanymi; ministranci nie powinni również wchodzić do mieszkań i przebywać w nich bez wiedzy kapłana;

•  Zobowiązania i obietnice księdza, pracownika lub osoby posługującej w parafii, zwłaszcza te, za które uiszczono wynagrodzenie, powinny być udokumentowane w formie pisemnej, a kopia przekazana beneficjentowi.

STANDARD 7 

EDUKACJADZIECIORAZOSÓBBEZBRONNYCHWOCHRONIE SWOICH GRANIC 

„Edukacjatoszczepionkanaprzemoc”przekonywał Edward James Olmos.Zapobieganie sytuacjom sprzyjającym wykorzystaniu odbywa się również poprzez kształtowanie świadomości dzieci. W parafii istnieje możliwość zadbania o taką edukację. Szkolenia, np. w konwencji warsztatów, powinny prowadzić osoby odpowiednio do tego przygotowane. Powinny one obejmować formację dzieci do reagowania poprzez asertywne zachowanie oraz informowanie odpowiednich osób dorosłych w sytuacjach, w których sąświadkamilubdoświadczająoddorosłychalboinnychdziecijakiejkolwiekkrzywdy (fizycznej, seksualnej, słownej, emocjonalnej itd.), takiej jak np.:

•  pozostawianie dzieci bez opieki;

•  okazywanieniechcianejczułości;

•  próbynawiązywaniakontaktuwmiejscach odosobnionych;

                 •  epatowanienagościąorazzapraszanie,zwłaszczaindywidualnie,domiejsctakich jak np. sauna;

•                          przekraczanie granic nienaruszalności cielesnej;

                       • zbyt intensywne dążenie do osobistego kontaktu;

                       • infantylne zachowania opiekunów; prowokacja i wciąganie w sytuacje dwuznaczne;

                 •  prezentowanienieodpowiednichiwulgarnychtreści(zwłaszczamateriałów ocharakterze erotycznym, pornograficznym, obrazujących przemoc lub w inny sposób przyczyniających się do dyskomfortu);

                 •  nadmierne i indywidualne obdarowywanie prezentami i inne formy faworyzowania; brakempatiiiwrażliwościnapotrzeby dzieci;

                 •  proponowanie, używanie alkoholu lub środków psychoaktywnych itp. lub bycie pod ich wpływem.

STANDARD 8 

SZKOLENIEISTAŁEWSPARCIEDLAOSÓBZAJMUJĄCYCHSIĘ PROFILAKTYKĄ

Ochrona przed krzywdzeniem wpisana jest w misję Kościoła katolickiego powierzoną muprzezPana.Dlategokażdy–przełożonywKościele,osobyuczestniczącewjegomisji przez pracę i zaangażowanie duszpasterskie czy pracę z dziećmi i osobami bezbronnymi – powinien posiadać potrzebną wiedzę na temat ochrony dzieci i osób bezbronnych przed przemocą i dzielić się nią z rodzicami i dziećmi.

Zakresszkoleńwtemacieochronydzieciiosóbbezbronnych oraz ktojeprowadzi

1.    Wszyscypracownicyiwolontariuszewparafiiotrzymująpotrzebnąimwiedzę ostandardachprzyjętychiobowiązującychwparafii–kodeksiezachowań,procedurachzwiązanychzinterwencjąizgłoszeniem.Szkoleniemożeprowadzićosoba odpowiedzialna w parafii za prewencję.

2.    Pracownicyiwolontariuszepełniącyfunkcjewychowawczelubformacyjnedodatkowo otrzymują potrzebną wiedzę dotyczącą:

•  rodzajów przemocy(wtymprzemocyrówieśniczej);

•  rozpoznawaniaoznakprzemocy(wtymwykorzystaniaseksualnego);

ZAŁĄCZNIK 1

OŚWIADCZENIEOKRAJACHZAMIESZKANIAWCIĄGUOSTATNICH 20LAT,INNYCHNIŻRZECZYPOSPOLITAPOLSKA

OŚWIADCZENIE

wtrybieart.21Ustawyzdnia13maja2016r.oprzeciwdziałaniuzagrożeniomprzestępczością na tle seksualnym (t.j. Dz.U. 2023 poz. 1304 z późn. zm.)

Ja, niżej podpisany/a, oświadczam, że:

1.    PosiadamobywatelstwoinnegopaństwaniżRzeczypospolitaPolska: tak/nie^*.

2.    Jeśliodpowiedzbrzmi„tak”,toproszęwpisaćpaństwo………………………………..

3.    Wciąguostatnich20latzamieszkiwałem/niezamieszkiwałemwinnychpaństwach^*.

4.    Proszę wpisać państwo/państwa:

                                REPUBLIKA BIAŁORUŚ – do listopada 2013 roku

5.    Do oświadczeniazałączaminformacjęzrejestrukarnegotego/tychpaństwuzyskiwaną do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi: tak/nie*. 

6.  Do oświadczenia załączam informację z rejestru karnego tego/tych państw, gdyż  państwo to nie przewiduje wydawania informacji do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi: tak/nie*.

7.    Oświadczam,żeprawopaństwa nieprzewiduje sporządzenia informacji z rejestru karnego: tak/nie*. (nie mam takiej wiedzy)

8.    Oświadczam, że w państwie Białoruś nie prowadzi się rejestru karnego: tak/nie*. (również nie mam takiej wiedzy)

9.    Oświadczam,żeniebyłemprawomocnieskazanywpaństwie (Republik Białoruś) za czyny zabronione odpowiadające przestępstwom określonym w rozdziale XIXiXXVKodeksukarnego,wart.189aiart.207Kodeksukarnegoorazwustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz nie wydano wobec mnie innego orzeczenia, w którym stwierdzono, iż dopuściłem się takich czynów zabronionych, oraz nie ma obowiązku wynikającego z orzeczenia sądu, innego uprawnionego organu lub ustawy stosowania się do zakazu zajmowania wszelkich lub określonych stanowisk, wykonywania wszelkich lub określonych zawodów albo działalności, związanych z wychowaniem, edukacją, wypoczynkiem, leczeniem, świadczeniem porad psychologicznych, rozwojem duchowym, uprawianiemsportulubrealizacjąinnychzainteresowańprzezdzieci,lub z opieką nad nimi.

10.    Oświadczam, że jestem świadomy, że składając ww. oświadczenia, podlegam odpowiedzialnościkarnejwtrybieart.233Kodeksukarnego,tojestodpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia^**.

W   Węgorzewo: 14.08.2024r                             Ks. Tadeusz Kochanowicz SDS

*niepotrzebne skreślić

**art.233k.k.[fałszywezeznania]

§1.Kto,składajączeznaniemającesłużyćzadowódwpostępowaniusądowymlubwinnympostępowaniuprowadzonymnapodstawieustawy,zeznajenieprawdęlubzatajaprawdę,podlegakarzepozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 1a. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 2. Warunkiem odpowiedzialności jest, aby przyjmujący zeznanie, działając w zakresie swoich uprawnień, uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznanie lub odebrał od niego przyrzeczenie.

§ 3. Nie podlega karze za czyn określony w § 1a, kto składa fałszywe zeznanie, nie wiedząc o prawie odmowy zeznania lub odpowiedzi na pytania.

§4.Kto,jakobiegły,rzeczoznawcalubtłumacz,przedstawiafałszywąopinię,ekspertyzęlubtłumaczenie mającesłużyćzadowódwpostępowaniuokreślonymw§1,podlegakarzepozbawieniawolnościodroku do lat 10.

§ 4a. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 4 działa nieumyślnie, narażając na istotną szkodę interes publiczny, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§5.Sądmożezastosować nadzwyczajnezłagodzeniekary,anawetodstąpićodjejwymierzenia, jeżeli:

1)   fałszywe zeznanie, opinia, ekspertyza lub tłumaczenie dotyczy okoliczności niemogących mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy,

2)  sprawcadobrowolniesprostujefałszywezeznanie,opinię,ekspertyzęlubtłumaczenie,zanimnastą- pi, chociażby nieprawomocne, rozstrzygnięcie sprawy.

§6.Przepisy§1-3oraz5stosujesięodpowiedniodoosoby,któraskładafałszyweoświadczenie,jeżeli

przepisustawyprzewiduje możliwośćodebrania oświadczeniapod rygoremodpowiedzialności karnej.

ZAŁĄCZNIK 2

OŚWIADCZENIEOZAPOZNANIUSIĘZPOLITYKĄOCHRONYDZIECI IZOBOWIĄZANIUDOJEJPRZESTRZEGANIA

OŚWIADCZENIE

wtrybieart.21Ustawyzdnia13maja2016r.oprzeciwdziałaniuzagrożeniomprzestępczością na tle seksualnym (Dz.U. 2023 poz. 1304 z późn. zm.)

Ja, niżej podpisana/y, oświadczam, że: 

Zapoznałam/zapoznałem się z treścią dokumentu „Standardy ochrony dzieci w parafii pw. MATKI BOŻEJ FATIMSKIEJ w WĘGORZEWIE” i zobowiązuję się do ich przestrzegania.

Węgorzewo: 14.08.2024r                                  Ks. Tadeusz Kochanowicz SDS